Kawa z tego regionu charakteryzuje się intensywną kwasowością, pełnym body oraz nutami winnymi i winogronowymi. Spośród trzech niewulkanicznych regionów, Huehuetenango jest jedynym niewulkanicznym regionem wysokogórskim tak wysoko położonym i również  najbardziej suchym. Dzięki gorącym wiatrom znad meksykańskiej równiny Tehuantepec region jest chroniony przed przymrozkami, co umożliwia uprawę kawy na wysokościach do 2000 metrów. Odległość regionu sprawia, że producenci często samodzielnie przetwarzają kawę. Duża liczba rzek i strumieni umożliwia lokalizację stacji myjących niemal wszędzie.

Najbardziej znany i rozpoznawalny region. Kawa cechuje się wysoką słodyczą, bogatym aromatem, eleganckim charakterem oraz stabilnie wysoką jakością. Żyzne gleby wulkaniczne, niska wilgotność, duża ilość światła słonecznego i chłodne noce tworzą idealne warunki do uprawy najbardziej wyjątkowych odmian kawy w Gwatemali. Dolina wokół miasta Antigua (od którego region wziął swoją nazwę) otoczona jest trzema wulkanami: Agua, Fuego i Acatenango. Wulkan Fuego okresowo wzbogaca glebę świeżym pyłem i bogatym w minerały popiołem. Wulkaniczny pumeks w glebie zatrzymuje wilgoć, co pomaga kompensować niewielkie opady.

Kawa z tego regionu wyróżnia się wyraźną kwasowością, zbalansowanym body oraz czystym i długim posmakiem. Niedaleko wulkanów Fuego i Acatenango, na zachód od Antigui, znajduje się dolina Acatenango, gdzie kawa uprawiana jest w gęstym cieniu na stromych zboczach sięgających 2000 metrów. Częste erupcje utrzymują wysoką zawartość minerałów w glebie, a cień licznych drzew reguluje temperaturę i sprzyja różnorodności flory i fauny.

Kawa z tego regionu charakteryzuje się delikatnym kwiatowym aromatem i zbalansowaną kwasowością. Najcieplejszy z ośmiu regionów uprawy kawy, San Marcos ma również najwyższy poziom opadów – do 5000 mm rocznie. Pora deszczowa zaczyna się wcześniej niż w innych regionach, co powoduje wcześniejsze kwitnienie. Jak w wielu odległych regionach Gwatemali, większość kawy uprawiana jest na farmach z własnymi stacjami myjącymi. Ze względu na nieprzewidywalne warunki w sezonie zbiorów duża część kawy suszona jest mechanicznie w suszarniach typu guardiola.

Kawa z tego regionu ma zbalansowane body i wyraźną cytrusową kwasowość. Spośród pięciu wulkanicznych regionów kawowych Gwatemali gleby Atitlán są najbogatsze w materię organiczną. 90% kawy uprawia się na stokach wulkanicznych. Codzienne wiatry (Xocomil) mieszają chłodne wody jeziora i wpływają na mikroklimat. Silnie rozwinięte tradycje rzemieślnicze regionu znajdują odzwierciedlenie w umiejętnej uprawie i obróbce kawy nawet przez najmniejszych producentów.

Kawa z tego regionu charakteryzuje się nutami dojrzałych owoców i gładkim body. Roczne opady wynoszą około 3500 mm, a deszcz pada przez 9–10 miesięcy w roku. Stałe opady (często w formie lekkiej mżawki lub mgły – chipichipi) powodują nierównomierne kwitnienie: nawet 8–9 razy w roku. Wydłużony okres kwitnienia sprawia, że owoce dojrzewają nierównomiernie, co wymaga do 10 etapów zbioru (co około 14 dni), aby zebrać najdojrzalsze owoce. Chłodny i wilgotny klimat utrudnia suszenie, dlatego powszechnie stosuje się suszenie mechaniczne. Cobán jest siedzibą jednych z najbardziej innowacyjnych i zaangażowanych producentów kawy w Gwatemali.

Najmniej zbadany region, którego kawa wyróżnia się świeżością, intensywną kwasowością i okrągłym body. Region charakteryzuje się wulkaniczną glebą pumeksową, dużymi wysokościami, obfitymi opadami, zmienną wilgotnością oraz aktywnym wulkanem. Pacaya, najbardziej aktywny z trzech czynnych wulkanów Gwatemali, okresowo pokrywa region cienką warstwą popiołu, który działa jak naturalny nawóz mineralny. W porze suchej występuje dużo słońca i mimo obecności chmur, mgły oraz porannej rosy, kawa suszona jest wyłącznie na słońcu.

Kawa z tego regionu ma dobrze zbalansowany, intensywny czekoladowy smak. Od lat 50. XX wieku uprawiana jest niemal wyłącznie przez drobnych producentów. Obecnie niemal każda farma w górach przekształciła się w plantację kawy, a niegdyś ubogi i odizolowany region rozwija się dynamicznie. Region Oriente znajduje się na obszarze dawnego łańcucha wulkanicznego, jednak gleby mają charakter metamorficzny – są mineralnie zrównoważone i wyraźnie różnią się od gleb regionów aktywnych wulkanicznie.